ΜΟΙΡΕΣ

  Αν ήξερα πώς να καλέσω μοίρες να γράψουν

 από την αρχή το παραμύθι της ζωής μου θα το έκανα.

Θα άρχιζα και θα τέλειωνα σαν άγγελος στην γη..

 σαν μάλαμα στο λαιμό μιας όμορφης κοπέλας,

 σαν το δίχτυ του ψαρά να ήτανε πάντα γεμάτο,

 σαν το νούφαρο στην λίμνη που δεν βρέχετε,

 σαν το κύμα της θάλασσας που δεν σταμάτα,

 σαν ένα όμορφο μαγιάτικο στεφάνι στο Κεφάλι μιας νύφης…

αυτά θα ήθελα...
 να γεννιόμουν ξανά ένα όμορφο ΔΕΙΛΙ.