Κατακλυσμός ….  σειρά ανελέητη ……που μπαίνει η μια μέσα στην άλλη και ουρλιάζουν…. θέλουν η μια να κυριαρχήσει πάνω στην άλλη.

Όταν κάτι τελειώνει
λιώνει ο πόνος το χιόνι
γιατί είναι ζεστός
σαν τον ήλιο ζεστός
Και μετά ξημερώνει
είμαι ακόμη πιο μόνη
κι εσύ δυνατός, όλο πιο δυνατός

Αγάπη  τρυφερότητα προδοσία

 

                                         ετσι σε θελω!!!!

τι τραγουδι να σου πω;

τι τραγουδι ναα σου πω εκει που πας..... να μοιαζει με ολα οσα αγαπας!!!

θελα να ειμαι εκει που θα εισαι ... θελω να εισαι εκει που θα ειμαι...

θελω να ειμαι ενα με αυτο που εσυ εισαι δυο!!!!

Οι όμορφες στιγμές γίνονται αναμνήσεις ζωής!

θελω να ταξιδεψω......

σε ενα ονειρο δικο μου μακρια απο εκεινους που με πληγωσαν...

ισως φταινε τα φεγγαρια!!!

μες σε καθρεφτες διχως μνημη θα τελειωσουμε λοιπον.....

Συντρίμμια μέσα στο μυαλό μου οι σκέψεις μου… αυτό μονό αυτό έχω μονό αυτό είναι μέσα μου καμιά σειρά κανένα νόημα …

Θέλω να σκεφτώ με μια σειρά και πάντα ξεκίνα και μετά πάω αλλού και άλλου.

Εικόνες που δεν μπορώ να περιγράψω και να διαβάσω, χείμαρρος από μπερδεμένες λέξεις, έτσι είμαι και δεν μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό…

Εγώ το λέω σχιζοφρένια … η δική μου ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΑ!!!

Σκιές γύρω μου που δεν έχουν χρώμα δεν έχουν κίνηση όλα είναι διάφανα και όμως είναι εκεί με κοιτάζουν και μετά με κυκλώνουν και ακούω που γελούν μαζί μου…

ΕΙΝΑΙ Η ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΑ ΜΟΥ….